Tradycje Gminne

Korczew - Wiejski odpust.

Odpust parafialny jest jednym z najważniejszych wydarzeń na wsi. To nie tylko okazja do odpuszczenia win, ale także sposobność do rodzinnych spotkań. W korczewskim kościele
p.w. Św. Katarzyny odpust odbywa się dwa razy w roku: w ostatnią niedzielę lipca oraz w dniu imienin patronki parafii tj. 25 listopada. Jest to zawsze wielka uroczystość. Darowanie win to nie tylko święto, to też jedna z kilku okazji w roku do spotkań rodzin. Wiele osób które wyemigrowały z lokalnych wiosek przybywa z różnych części świata właśnie na odpust lub Boże Narodzenie z odwiedzinami. Wiele osób przybywa również z miasta Zduńska Wola - Msza, a później procesja wokół kościółka, to niezapomniane wrażenie, swój urok mają także odpustowe stragany. Właśnie one są dla najmłodszych uczestników odpustu nie mniej ważne niż msza i procesja. Można tutaj kupić prawdziwe korki i kapiszony.

Źródła XVI-wieczne wymieniają Korczew jako wieś szlachecką, położoną w parafii
i dekanacie szadkowskim, wchodzącym do 1818 roku w skład archidiecezji gnieźnieńskiej. Parafię erygowano tutaj w XIII wieku. Musiał więc już wtedy istnieć pierwszy kościół.

W 1767 roku na prośbę Feliksa Złotnickiego, łowczego szadkowskiego, z parafii korczewskiej wyłączono wsie: Zduńską Wolę, Stęszyce i Opiesin, by utworzyć na tym obszarze nową parafię z siedzibą w Zduńskiej Woli.

Drewniany kościół św. Katarzyny jest zlokalizowany w centrum wsi, po wsch. stronie drogi. Powstał w 1729 roku kosztem ks. Grzegorza Ptaszkowskiego, restaurowano go w 1857 roku, powiększono od zachodu w 1930 roku staraniem ks. Dr Stanisława Kozłowskiego. Wartość zabytkową posiadają ołtarze boczne z XVIII wieku. Tabernakulum z głównego ołtarza z pierwszej połowy XVII wieku. Pacyfikała barokowy z końca XVIIIw. Z relikwiami św. Andrzeja Boboli znajduje się na plebani.

W ołtarzu głównym znajduje się piękny obraz przedstawiający siedzącą Madonnę z Dzieciątkiem. Obraz ten został namalowany w 1881 roku przez Arkadiusza Jasińskiego, który za udział w Powstaniu Styczniowym przebywał na zesłaniu w Tobolsku.

Dworki wiejskie – „wsi spokojna wsi wesoła”

Na terenie dzisiejszej gminy Zduńska Wola znajdowały się trzy dwory:

1. w Krobanowie należący do Antoniego Brzezińskiego 992 ha),

2. w Wojsławicach (dwór i pałac) Ignacego Siemiątkowskiego (710 ha)

3. w Karsznicach Teodozjusza Wierzchleyskiego (383 ha)

Do dnia dzisiejszego zachowały się w dobrym stanie tylko neoklasycystyczny dwór
( I połowa XIX wieku), eklektyczny pałac z około 1900 roku w Wojsławicach