HISTORIA GMINY

W skład gminy wchodzi 31 sołectw. Największe wsie to Czechy (ok. 1600 mieszkańców), Wojsławice ( ok. 614 mieszkańców) a najmniejsze to Laskowiec i Andrzejów (33 i 45 mieszkańców). Gmina w całości nie jest terenem historycznym.

W obecnym składzie istnieje od 1 stycznia 1973r.

Z terenu gminy Zduńska Wola znane są liczne stanowiska archeologiczne, poczynając od młodszej epoki kamienia (neolitu) po okres późnego średniowiecza i czasów nowożytnych. Spośród kultur pradziejowych szczególnie często restaurowano znaleziska związane z kręgiem kultury łużyckiej ( zwłaszcza jej faz schyłkowych z VII- IV wieku p.n.e.) oraz przeworskiej z okresu rzymskiego (I-IV wieku n.e.). kilka miejscowości znajdujących się na terenie gminy posiada dość wczesną metrykę potwierdzoną –obok znalezisk archeologicznych- również wzmiankami w zachowanych źródłach pisanych.

Czechy – największa wieś w gminie (zajmuje powierzchnię 300 ha) , wymieniona w dokumentach z 1406 roku jako Czechi. Historia wsi jest skromnie udokumentowana. Korzenie wioski sięgają początków XV w. Z 1510 roku pochodzą akta lokalizacji osady Czechy i w tym roku prawdopodobnie obrano pierwszego wójta. Od końca XVIII wieku wieś przynależała do parafii Zduńska Wola. Zarodkiem ośrodka kultury i oświaty we wsi była mała szkółka powstała w 1917roku. Obecnie jest to Zespół Szkół- chluba miejscowej ludności.

Zespół Gimnazjum Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Czechach

Korczew – najstarsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1386 roku (Czesantcha de Korczow); według tradycji parafia erygowana w XIII wieku. W późnym średniowieczu i czasach nowożytnych wieś szlachecka (m.in. w 1489r odnotowany „nobilis loannes Carczowsky”). W Korczewie znajduje się drewniany kościół parafialny z 1729 r. pod wezwaniem Św. Katarzyny. Kościół został zbudowany z fundacji ks. Grzegorza Paszkowskiego. Restaurowany w 1875roku, rozbudowany od strony zachodniej w 1930roku. Zachowały się nieliczne fragmenty wyposażenia z XVII – XVIII. (niegdyś znajdowała się tutaj, związana z legendą o objawieniu, XVII wieczna figurka Matki Boskiej Lipskiej). Na cmentarzu parafialnym w Korczewie stoi murowana kaplica pw. Św. Józefa z 1857roku ufundowana przez Ignacego Siemiątkowskiego.

Kościół w Korczewie.

Wojsławice – wieś wymieniana w źródłach (jako Woyslawice) po raz pierwszy 23 marca 1311roku w związku z nadaniem przez Władysława Łokietka Wacławowi Lisowi vel Liszowicowi (Lisowicowi) z rodu Zarembów (Zarębów) miasta Lutomierska i pięciu wsi ( w tym Wojsławic). W połowie XV wieku miejscowość stanowiła królewską, będąca w dzierżawie Koniecpolskich, a w koncu tego stulecia trafiła w ręce pieczętujących się Abdankiem Wężyków z Woli Wężykowej. Około 1520 r Wojsławice zostały odnotowane jako królewszczyzna przynależąca do parafii w Korczewie. W 1721 roku wieś trafiła z rak chorążego sieradzkiego Stanisława Przerębskiego w posiadanie jego syna Mikołaja. Od drugiej połowy XIX wieku do 1945 roku majątek był własnością Antoniego Siemiątkowskiego herbu Jastrzębiec. Po wojnie majątek został podzielony w wyniku reformy rolnej.

Prawdziwym bogactwem jest jednak otaczająca przyroda, a szczególnie rezerwat florystyczny „Wojsławice” .

Wartościowym zabytkiem jest zespół dworsko-pałacowy w Wojsławicach. W jego obrębie znajduje się kilka obiektów. Eklektyczny pałac z przełomu XIX i XX wieku wniesiony przez Siemiątkowskich jest obecnie siedziba Zespołu Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia Ustawicznego. Szkoła prowadzi Izbę Regionalną, której zbiory, liczą ok. 5 tys. eksponatów.

Zespół Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia Ustawicznego w Wojsławicach

Na terenie Zespołu Szkół RCKU w Wojsławicach znajduje się również wpisany do rejestru zabytków klasyczny dwór murowany, pochodzący z pierwszej połowy XIX wieku. Zachowały się również relikty murowanego dworu obronnego Wężyków z XVI wieku.

Dziś w Wojsławicach działa również Stowarzyszenie Edukacji i Rozwoju Rolnictwa Ekologicznego prowadzące ciekawe warsztaty ekologiczne dla dzieci oraz Towarzystwo Przyjaciół Rolniczych w Wojsławicach.

Krobanówek – w 1892 r. powstała tu cegielnia Włodzimierza Oczechowskiego, po wojnie upaństwowiona. Obecnie obiekt odzyskali spadkobiercy

Suchoczasy – Kroniki parafialne podają pierwsze wzmianki na przełom XVII- XVIII wieku. Do lat 20-tych ubiegłego wieku istniał dwór. Pozostałością dworu są stawy. Przez wieś przebiegał niegdyś trakt handlowy.

Mostki – Pierwsze wzmianki o wsi datują się na XVIII wiek. Wieś składa się z czterech dzielnic: Stara Wieś, kolonia, Zagórze, Zimna Woda. Do końca XIX wieku istniała karczma pod nazwą Murowaniec, przy trakcie na Borszewice. Współcześnie Mostki znane były z cegielni Lipowski i Król, nieistniejącej już obecnie. Ponadto we wsi znajduje się miejskie Wysypisko Śmieci.

Tymienice - we wsi zwraca uwagę przydrożna kapliczka z figurką św. Nepomucena pochodząca z XVII wieku.

Kapliczka św. Nepomucena

W Tymienicach zachował się typowy polski dwór szlachecki wraz z zabudowaniami gospodarczymi i nieuczęszczaną aleją starych drzew prowadzących do dworu, który stanowi dziś własność prywatną i służy kolejnym pokoleniom, choć w nieco innym charakterze.

Przedszkole Gminne w Tymienicach

Annopole i okolice – Ślady historii są tu obecne w życiu codziennym. Pierwsze pisane wzmianki o tych terenach pochodzą z 1406 roku i dotyczą wsi Rębieskie (dawna pisownia- Rembieskie).Wspomniana osada lokowana była na prawie niemieckim, na surowym korzeniu na 10 łanach, za którą dziedzic Woli Korczewskiej zapłacił 3 grzywny. Pozostałością po niemieckiej ludności są stare cmentarze w lasach Annopola i Zborowskich.

Społeczność lokalna ma do dyspozycji Gminny Ośrodek Zdrowia w Zamłyniu, bibliotekę Publiczną, OSP oraz prężnie działające sklepy i podmioty zatrudnienia miejscowej ludności.

Cmentarz ludności niemieckiej - groby z lat 1914 - 1951r . Cmentarz w Annopolu

Cmentarz ludności niemieckiej - groby z lat 1914 - 1951r . Cmentarz w Zborowskich

Wśród młodszych miejscowości , o których warto wspomnieć kilka słów, należą:

Henryków – obecnie wieś znana ze znajdującego się tam schroniska dla bezdomnych mężczyzn, prowadzonego przez niestrudzonego księdza Leszka Wojtysia, który został wpisany również w poczet „ Galerii Niepospolitych Zduńskowolan”. Orionista jest założycielem i opiekunem schroniska.

Schronisko w Henrykowie

Gajewniki – obecnie są znane z istniejącego tam zakładu przetwórstwa mięsnego „Aves”, jak i „Stowarzyszenia Agro-Aves, Stajnia Gajewniki” – organizatora zawodów zaprzęgów konnych, również ogólnopolskich. Obok „Agros-Nova” w Tymienicach są wizytówkami gminy Zduńska Wola.

Gospodarstwo agroturystyczne w Gajewnikach

Izabelów – Nie zdewastowana, czysta przyroda kusi bogactwem lasów, bogatych w grzyby, zioła, owoce leśne i zwierzynę. Znakowane szlaki turystyczne zaprowadzą Was do ciekawych miejsc takich jak rezerwat leśny ”Jabłecznik”. Zadbane miejsca biwakowe w uroczych, spokojnych zakątkach lasu zachęcą do chwili relaksu.

Rezerwat „Jabłecznik „

Na zainteresowanych historią i tradycją czekają dobrze zachowane przydrożne i leśne kapliczki, lokowane na rozstajach dróg, w miejscach gdzie zdrożny wędrowiec mógł znaleźć wytchnienie, czas na modlitwę i chwilę zadumy. Najstarsza z nich powstała w roku 1922. Na terenie wsi zachowało się do dziś tradycyjne drewniane budownictwo- studnie, ogrodzenia, domy, które w większości były dziełem miejscowego cieśli.

Kapliczki przydrożne w Izabelowie i Izabelowie Małym

Ostrówek – leży przy trasie nr 14, znajduje się tam bar „ Skorpion” i „Ostrówek”. Ma tu jednak miejsce ponura statystyka, mianowicie występuje największa liczba wypadków drogowych w odniesieniu do byłego województwa sieradzkiego.

Bar „Ostrówek”- 24h

Skorpion” 24h